|
DOCUMENTS
OF THE Katipunan |
|
|
|
Membership documents Katipunan nang
manga A. N. B. – Sa may nasang
makisanib sa katipunang ito [The “Kartilya”] Sources: The
first two paragraphs and the subsequent asterisked footnote have been
transcribed from the photograph of the front page of a printed “Kartilya” in Adrian E. Cristobal, The Tragedy of the
Revolution (Makati City: Studio 5
Publishing Inc., 1997) p.46; the remainder of the text has been copied from
the version in José P. Santos, Buhay at mga sinulat ni
Emilio Jacinto (Manila: José Paez Santos,
1935), pp.59-63. The photographed text has been used initially not because
there are any doubts about the authenticity of the |
||
|
› › › › › › › › › › › › › › › › › › › › › |
|
|
|
Tagalog text |
|
|
KATIPUNAN
NANG MANGA
A. N. B.
SA MAY NASANG MAKISANIB SA KATIPUNANG ITO Sa pagkakailangan, na ang
lahat na nagiibig pumasuk sa katipunang ito, ay magkaroon ng lubos na
pananalig at kaisipan sa mga layong tinutungo at mga kaaralang pinaiiral,
minarapat na ipakilala sa kanila ang mga bagay na ito, at ng bukas makalawa’y
huag silang magsisi at tuparing maluag sa kalooban ang kanilang mga
tutungkulin. Ang kabagayang pinaguusig
ng katipunang ito ay lubos na dakila at mahalaga; papagisahin ang loob at
kaisipan ng lahat ng tagalog (*) sa pamagitan ng isang mahigpit na panunumpa,
upang sa pagkakaisang ito’y magkalakas na iwasak ang masinsing tabing na
nakabubulag sa kaisipan at matuklasan ang tunay na landas ng Katuiran at
Kaliwanagan. (*) Sa salitang tagalog katutura’y ang lahat nang
tumubo sa Sangkapuluang ito ; sa makatuid, bisaya man, iloko man, kapangpangan man, etc., ay tagalog
din. Dito’y isa sa mga
kaunaunahang utos, ang tunay na pag-ibig sa bayang tinubuan at lubos na
pagdadamayan ng isa’t isa. Maralita, mayaman,
mangmang, marunong, lahat dito’y magkakapantay at tunay na magkakapatid. Kapagkarakang mapusok dito
ang sino man, tataligdan pilit ang buhalhal na kaugalian, at paiilalim sa
kapangyarihan ng mga banal na utos ng katipunan. Ang gawang lahat, na laban
sa kamahalan at kalinisan, dito’y kinasusuklaman; kaya’t sa bagay na ito
ipinaiilalim sa masigasig na pakikibalita ang kabuhayan ng sino mang nagiibig
makisanib sa katipunang ito. Kung ang hangad ng papasuk
dito’y ang tumalastas lamang o mga kalihiman nito, o ang ikagiginhawa ng
sariling katawan, o ang kilalanin ang mga naririto’t ng maipagbili sa isang
dakot na salapi, huag magpatuloy, sapagkat dito’y bantain lamang ay talastas
na ng makapal na nakikiramdam sa kaniya, at karakarakang nilalapatan ng
mabisang gamut, na laan sa mga sukaban. Dito’y gawa ang hinahanap
at gawa ang tinitignan; kaya’t hindi dapat pumasuk ang di makagagawa, kahit
magaling magsalita. Ipinauunawa din, ang mga
katungkulang ginaganap ng lahat ng napaaanak sa katipunang ito ay lubhang
mabibigat lalung lalu na, kung gugunitain na di magyayaring maiiwasan at
walang kusang pagkukulang na di aabutin ng kakilakilabot na kaparusahan. Kung ang hangad ng papasuk
dito, ang siya’y abuluyan o ang ginhawa’t malayaw na katahimikan ng katawan,
huag magpatuloy, sapagkat mabigat na mga katungkulan ang matatagpuan, gaya ng
pagtatangkilik sa mga naaapi at madaluhong na paguusig sa lahat ng kasamaan;
sa bagay na ito ay aabuting ang maligalig na pamumuhay. Di kaila sa kangino paman
ang mga nagbalang kapahamakan sa mga tagalog na nakaiisip nitong mga banal na
kabagayan (at hindi man), at mga pahirap na ibinibigay na nagharing
kalupitan, kalikuan at kasamaan. Talastas din naman ng lahat
ang pagkakailangan ng salapi, na sa ngayo’y isa sa mga unang lakas na
maaasahang magbibigay buhay sa lahat; sa bagay na ito, kinakailangan ang
lubos na pagtupad sa mga pagbabayaran; piso sa pagpasok at sa buan buan ay
sikapat. Ang salaping ito’y
ipinagbibigay alam ng nagiingat sa tuing kapanahunan, bukod pa sa
mapagsisiyasat ng sinoman kailan ma’t ibigin.
Di makikilos ang salaping ito, kundi pagkayarin ng karamihan. Ang lahat ng ipinagsaysay
at dapat gunitain at mahinahong pagbulaybulayin, sapagkat di magaganap at di
matitiis ng walang tunay na pagibig sa tinubuang lupa, at tunay na adhikang
ipagtangkilik ang Kagalingan. At ng
lalong mapagtimbang ng sariling isip
at kabaitan, basahin ang sumusunod na MGA ARAL
NANG KATIPUNAN
NG MGA A.N.B ---------- Ang kabuhayang hindi ginugugol sa isang malaki at banal na kadahilanan ay kahoy na walang
lilim, kundi damong makamandag. Ang gawang magaling
na nagbubuhat sa pagpipita sa sarili, at hindi sa talagang nasang
gumawa ng kagalingan, ay di kabaitan. Ang tunay na
kabanalan ay ang pagkakawang gawa, ang pagibig sa
kapua at ang isukat ang bawat
kilos, gawa’t pangungusap
sa talagang Katuiran. Maitim man
at maputi ang kulay ng balat,
lahat ng tao’y magkakapantay; mangyayaring ang isa’y higtan sa dunong, sa
yaman, sa ganda…; ngunit di mahihigtan sa pagkatao. Ang may mataas
na kalooban inuuna ang puri
sa pagpipita sa sarili; ang
may hamak na kalooban inuuna
ang pagpipita sa sarili sa
puri. Sa taong may hiya, salita’y panunumpa. Huag mong
sasayangin ang panahun; ang yamang nawala’y magyayaring magbalik; nguni’t panahong nagdaan na’y di na muli
pang magdadaan. Ipagtanggol mo ang inaapi, at kabakahin ang umaapi. Ang taong matalino’y
ang may pagiingat sa bawat sasabihin,
at matutong ipaglihim ang dapat ipaglihim. Sa daang matinik ng kabuhayan, lalaki ay siyang patnugot ng asawa’t
mga anak; kung ang umaakay ay tungo sa sama,
ang patutunguhan ng iaakay ay kasamaan din. Ang babai ay huag
mong tignang isang bagay na
libangan lamang, kundi isang katuang
at karamay sa mga kahirapan nitong kabuhayan; gamitan mo ng buong pagpipitagan ang kaniyang kahinaan, at alalahanin ang inang pinagbuhata’t
nagiwi sa iyong kasangulan. Ang di mo ibig
na gawin sa asawa mo, anak at kapatid, ay huag mong gagawin
sa asawa, anak, at kapatid ng iba. Ang kamahalan ng tao’y wala
sa pagkahari, wala sa tangus
ng ilong at puti ng mukha,
wala sa pagkaparing KAHILILI NG DIOS, wala
sa mataas na kalagayan sa balat ng
lupa; wagas at tunay na mahal
na tao, kahit laking gubat at walang nababatid kundi ang sariling wika, yaong may magandang asal, may isang pangungusap, may dangal at puri; yaong di napaaapi’t
di nakikiapi; yaong marunong magdamdam at marunong lumingap sa bayang
tinubuan. Paglaganap ng
mga aral na ito at maningning
na sumikat ang araw ng
mahal na Kalayaan dito sa kaabaabang Sangkalupuan, at sabugan ng matamis niyang liwanag ang nangagkaisang
magkalahi’t magkakapatid ng ligaya ng
walang katapusan, ang mga ginugol
na buhay, pagud, at mga tiniis na kahirapa’y
labis nang natumbasan. Kung lahat ng ito’y mataruk na ng nagiibig
pumasuk at inaakala niyang matutupad ang mga tutungkulin,
maitatala ang kaniyang ninanasa sa kasunod nito. SA HKAN. NG _____________________________________________ AKO’Y
SI_____________________________________________ TAONG TUBO SA BAYANG NG______________________________ HUKUMAN NG _________________________ANG KATANDAAN KO AY___________TAON, ANG HANAP BUHAY_____________________ ANG KALAGAYAN____________________________AT NANANAHAL- NAN SA ________________________DAAN
NG____________________ Sa aking
pagkabatid ng boong kagalingan ng mga nililayon at ng mga aral, na
inilalathala ng KATIPUNAN ng mga A.N.B. ninais ng loob ko ang makisanib
dito. Sa bagay na ito’y aking
ipinamamanhik ng boong pitagan, na marapating tangapin at mapakibilang na isa
sa mga anak ng katipunan: at tuloy nangangakong tutupad at paiilalim sa mga
aral at Kautusang sinusunod dito. ______________________ika
____________ng buan ng _________________ ____________________ng taong 189__. Nakabayad na
ng ukol sa pagpasok. ANG TAGA INGAT NG YAMAN. |
|
|
|
› › › › › › › › › › › › › › › › › › › › › |
||
|
English translation ASSOCIATION OF THE SONS OF THE
PEOPLE To those who want to join this association. In
order that all who want to enter this Association may have a thorough
understanding and knowledge of its guiding principles and main teachings, it
is necessary to make these things known to them so that they will not,
tomorrow or the next day, repent, and so that they may perform their duties
wholeheartedly. This
Association pursues a most worthy and momentous object: to unite the hearts
and minds of all the Tagalogs (*) by means of an
inviolable oath, in order that this union may be strong enough to tear aside
the thick veil that obscures thought,
and to find the true path of Reason and Enlightenment. (*The word Tagalog means all those born in
this Archipelago; even a person who is a Visayan,
Ilocano, or Kapampangan, etc. is therefore
a Tagalog too.) One
of the foremost rules here is true love of the native land and genuine compassion
for one another. Poor,
rich, ignorant, wise – here, all are equal and true brethren. As
soon as anybody enters here, he shall perforce abandon disorderly habits and
shall submit to the authority of the sacred commands of the Katipunan. All
acts contrary to noble and clean living are repugnant here, and hence the
life of anyone who wants to affiliate with this Association will be submitted
to a searching investigation. If
the applicant merely wishes to know the secrets of the Association, or to
seek personal gratification, or to know who is here in order to sell them for
a handful of silver, he cannot proceed, for here the many who are watching
him will already know his intentions, and will immediately have recourse to
an effective remedy, such as befits traitors.
Here,
only actions are demanded and esteemed; hence anybody who is not willing to
act should not enter, no matter how good a speaker
he might be. It
is also announced that the duties to be performed by the members of this
association are exceedingly hard, especially if one remembers that there can
be no dereliction or wilful evasion of duty without the exaction of a
terrible punishment. If
an applicant merely desires financial support relief or wants to lead a life
of bodily comfort and ease, he had better not proceed, for he will encounter
weighty tasks, like the protection of the oppressed and the relentless fight
against all that is evil. In this way,
his fate will be a vexatious life. Nobody
is unaware of the misfortune that threatens the Filipinos who contemplate
these things that are sacred (and even those that are not) and the sufferings
they are made to endure by the reign of cruelty, injustice and evil. Everybody
also knows the need for money, which today is one of the main things upon
which we depend to bring sustenance to all.
In this regard, the punctual payment of dues is required: one peso
upon entry and then twelve and a half centimos each
month. The custodian of the funds will
periodically render an account to the members, and each member has a right to
examine the accounts, should he so wish.
The funds cannot be expended without the consent of the majority. All
this must be thought over and deliberated upon calmly, as it cannot be
accomplished or endured by anyone who has no love for his native land and no
genuine desire to protect what is Good. And for the upliftment
of your mind and virtue, read the following TEACHINGS OF THE KATIPUNAN OF THE SONS OF THE PEOPLE A life that is not dedicated to a lofty and sacred
cause is like a tree without a shade, or a poisonous weed. A good deed lacks virtue if it
springs from a desire for personal profit and not from a sincere desire to do
good. True charity resides in acts of compassion, in love for
one’s fellow men, and in making true Reason the measure of every move, deed
and word. Be their skin dark or pale, all
men are equal. One can be superior to
another in knowledge, wealth and beauty... but not in being. A person with a noble character values honor above
self-interest, while a person with an ignoble character values self-interest
above honor. An honorable man’s word is his bond. Don’t waste time; lost wealth
may be recovered, but time lost is lost forever. Defend the oppressed and fight the oppressor. An intelligent man is he who takes care in everything
he says and keeps quiet about what must be kept secret. Along the thorny path of life, the man leads the way
and his wife and children follow. If
the leader goes the way of perdition, then so do those who are led. Do not regard a woman as a mere plaything, but as a helpmate and partner
in the hardships of this existence.
Have due regard to her weakness, and remember the mother who brought
you into this world and nurtured you in your infancy. What you would not want done to
your wife, daughter and sister, do not do to the wife, daughter and sister of
another. A man’s worth does come from him being a king, or in the height of his
nose and the whiteness of his face, or in him being a priest, a
REPRESENTATIVE OF GOD, or in his exalted position on the face of this earth.
Pure and truly noble is he who, though born in the forest and able to speak
only his own tongue, behaves decently, is true to his word, has dignity and
honor, who is not an oppressor and does not abet oppressors, who knows how to
cherish and look after the land of his birth. When these doctrines have spread and the brilliant sun of beloved liberty
shines on these poor Islands, and sheds its sweet light upon a united race, a
people in everlasting happiness, then the lives lost, the struggle and the
suffering will have been more than recompensed. If the applicant understands all this, and believes
he will be able to fulfil these duties, he should put his request in writing,
as follows: TO THE PROVINCIAL DIRECTORATE OF
_____________________________________________ I, _____________________________________________ NATIVE OF THE TOWN OF ______________________________ PROVINCE OF _________________________MY AGE IS___________YEARS,
OCCUPATION_____________________ MARITAL STATUS____________________________AND RESIDENT AT ____________________STREET OF
________________________ Having fully understood the principles and teachings
proclaimed by the Katipunan of the Sons of the People, I wish with heart and
soul to become a member. Respectfully,
therefore, I beg to be deemed worthy of admission and to be counted as one of
the sons of the association, and I pledge to comply with its teachings and
submit to its Orders. [Sgd.] the ____________of the month of _________________ ____________________of the year 189__. ENTRANCE FEE HAS BEEN PAID. THE TREASURER -------------- |
|
|
